
Aziziye Camii
Tarihi çarşının ortasında, Avrupa üsluplarının izlerini taşıyan son dönem Osmanlı camisidir. Yerindeki 17. yüzyıl camisi 1867'de yanınca, vakıf gelirleri ile Sultan Abdülaziz ve annesi Pertevniyal Valide Sultan'ın büyük yardımlarıyla 1872'de yenisine başlandı ve cami birkaç yılda tamamlandı. Yivli gövdeli ikiz minareleri ve şerefelerini örten sütunlu küçük çatıları hemen fark edilir.
Tanıtım
Konya çarşısının kalabalığında biraz durunuz ve başınızı kaldırınız. Karşınızda, merdivenle çıkılan yüksek bir kaide üzerinde Aziziye Camii yükseliyor. Bezirganlar Hanı arsası denilen bu yerde önce başka bir cami vardı.
Onu 17. yüzyılda, Sultan Dördüncü Mehmed'in kızı Hatice Sultan'ın eşi Musahib Mustafa Paşa yaptırmıştı. Altında dükkânlar bulunduğu için halk ona Yüksek Cami derdi. Bu cami 1867'de çıkan bir yangında harap oldu.
Yerine, vakıf gelirlerinin yanında Sultan Abdülaziz'in ve annesi Pertevniyal Valide Sultan'ın büyük maddi yardımlarıyla yeni bir cami yapıldı. Yapımına 1872'de başlandı ve birkaç yılda tamamlandı. Cami adını Sultan Abdülaziz'den alır ve Konya'da yapılan son büyük Osmanlı camisi olarak bilinir.
Aziziye tamamen kesme taştandır. O yıllarda Avrupa sanat akımları Osmanlı mimarisini etkiliyordu; bu cami de onların birkaçını bir araya getirir ve cami mimarisinde yeni şeyler dener. Her cephede yuvarlak kemerli büyük pencereler görürsünüz.
Altı sütunlu, üç kubbeli son cemaat yerinden geçince kare planlı ibadet mekânına girersiniz; burayı tek büyük bir kubbe örter. Kubbenin çevresinde sivri külahlı küçük kuleler, dört köşede ise daha büyük kuleler yükselir. Yivli gövdeli ikiz minarelerin şerefeleri, sütunlara oturan küçük çatılarla örtülüdür; oranları ve şerefe biçimleriyle alışılmış Türk minarelerinden ayrılırlar.
İçeride mihrap ve minbere mutlaka bakınız. İkisi de bu yörede göktaş denilen mavimsi bir taştan, zengin süslemelerle işlenmiştir; mihrabın ve kapıların üstünde de güzel yazılar vardır. Biliyor muydunuz?
Caminin iki yan duvarında beşer giriş bulunur; bu, Türk mimarisinde pek rastlanmayan bir özelliktir. Camilerde alışılan avlu da burada yoktur; şadırvanlar minarelerin kaidelerine bitişiktir. Ziyaretinizi namaz vakitleri dışında yapmanızı öneririz.


